Ruszyła maszyna

Budzę się codziennie o 6:30. To już czwarty dzień z rzędu. Śnią mi się nierozwiązane sprawy z Polski (jednak są takie ;), możliwe scenariusze w Stanach, rzeczy tak przykre, że chce mi się płakać w poduszkę i tak przyjemne, że zamykam oczy, żeby je dośnić. Mam dużo wolnego czasu i widzę, że z jednej strony odpoczywam - zwiedzam okolicę, pływam w strumieniu, jem robione ciekłym azotem lody, a z drugiej

pracuję na zwiększonych obrotach. Myśli jak natrętni petenci dobijają mi się do głowy. -Tyle czasu uciekałaś przed nami, pomyśl o nas choć chwilę. Nie chcesz za dnia? Przyjdziemy we śnie!

Za godzinę mecz Polska - Czechy, ale potem już do nich usiądę i je przemyślę, rozwiążę i pójdę dalej już dużo lżejsza. Na pewno;)

Dużo dałabym, żeby być teraz z Wami w strefie kibica. (Aga, wiem w co się dziś ubierasz ;) Dziś jednak to Loma Linda dowie się ode mnie kto zrobi z kogo knedliczki ;) 

Zaraz po meczu spadamy na wycieczkę. Maki, Kasia, Małgosia i ja pakujemy się w ścieżkowóz i ruszamy w naszą pierwszą wymarzoną podróż. Jedyne co nas ogranicza to nasza wyobraźnia, coś czuję że postaramy się, żeby to były niezapomniane dni. Jeśli moglibyście wybrać relację z każdego miejsca w Kalifornii, skąd byście ją sobie zażyczyli?